Παρασκευή 13 Ιανουαρίου 2012

Με πονάει μια γυναίκα σ' ολόκληρο το κορμί.


Ο απειλούμενος

Είναι ο έρωτας. Πρέπει να κρυφτώ ή να ξεφύγω.
Μεγαλώνουν οι τοίχοι της φυλακής του, όπως σ' ένα τρομακτικό όνειρο.
Η όμορφη μάσκα έχει αλλάξει, αλλά όπως πάντα είναι μοναδική.
Σε τι θα μου χρησιμεύσουν τα φυλαχτά μου· η άσκηση των γραμμάτων,
η αόριστη ευρυμάθεια, η κατάκτηση των λέξεων που χρησιμοποίησε ο τραχύς Βορράς για να τραγουδήσει τις θάλασσές του και τα ξίφη του,
η γαλήνια φιλία, οι στοές της βιβλιοθήκης, τα κοινά πράγματα,
οι συνήθειες, ο νεανικός έρωτας της μητέρας μου, η στρατιωτική σκιά των
νεκρών μου, η άχρονη νύχτα, η γεύση του ονείρου;
Να είμαι μαζί σου ή να μην είμαι μαζί σου είναι το μέτρο του χρόνου μου.
Ήδη η κανάτα γίνεται κομμάτια πάνω απ' την πηγή, και ο άντρας ανυψώνεται
μέχρι τη φωνή των πουλιών, σκοτείνιασαν πια αυτοί που κοιτούν μέσα από τα παράθυρα, αλλά η σκοτεινιά δεν έφερε την ειρήνη.
Είναι, το ξέρω πια, ο έρωτας· η αγωνία και η ανακούφιση να ακούω τη φωνή σου, η προσμονή και η θύμηση, η φρίκη να ζω σ' αυτό που θα συμβεί.
Είναι ο έρωτας με τις μυθολογίες του, με τις μικρές ανώφελες μαγείες του.
Υπάρχει μια γωνιά απ' την οποία δεν τολμώ να περάσω.
Ήδη με κυκλώνουν στρατιές, ορδές βάρβαρες.
(Αυτό το δωμάτιο είναι εξωπραγματικό' εκείνη δεν το έχει δει.)
Το όνομα μιας γυναίκας με προδίδει.
Με πονάει μια γυναίκα σ' ολόκληρο το κορμί.

Jorge Luis Borges 
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη

Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011

Gabriela Mistral: Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ

Στον Federico de Onis

Η Δασκάλα ήταν αγνή. "Οι τρυφεροί κηπουροί", έλεγε,
"αυτού του αγροκτήματος, που είναι αγρόκτημα του Ιησού,
πρέπει να διατηρούν αγνά τα μάτια και τα χέρια,
να φυλάνε καθαρά τα έλαια του, για να δώσει ένα καθαρό φως. "

Η Δασκάλα ήταν φτωχή. Το βασίλειό της δεν είναι ανθρώπινο.
(Έτσι όπως στον πονεμένο σπορέα του Ισραήλ.)
Φορούσε καφετιές φούστες, δεν στόλιζε το χέρι της
Και ήταν όλο της το πνεύμα ένα τεράστιο κόσμημα!

Η Δασκάλα ήταν χαρούμενη. Φτωχή γυναίκα πληγωμένη!
Το χαμόγελό της ήταν ένας τρόπος να κλαίει με καλοσύνη.
Πάνω από τα σπασμένα σανδάλια και το κατακόκκινο,
χαμόγελο, το περίφημο λουλούδι της αγιότητάς της.
[...]

Gabriela Mistral
Μετ. Μαριάννα Τζανάκη